ماه كند بر فلك سايش آن خدّ * سرو كند در چمن پرستش آن قدّ و در مديحه گويد : بر صفت تو گرفت بيشى و پيشى * مدح أجل سعد ملك سعد محمّد . . . اى بسزا مهترى كه مجد تو هر روز * هست بنزديك مجد سعد مجدّد اوحد عصرى و در خطاب اجلّى * گشت نصير تو هم أجلّ و هم أوحد جامع فضلى و مفردى بكفايت * چون تو بگيتى كجاست جامع و مفرد رسم تو آراسته است دولت سلطان * راى تو افروخته است ملّت أحمد . . . طالع تو سعد باد چون لقب و نام * بخت تو مسعود باد و فال تو أسعد ( تا آخر ) . قاضى ناصح الدين أرّجانى در فتح قلعهء « شاهدز » بدست سعد الملك آبى قصيده‌اى دارد بمطلع ذيل : شفته تحيّات العيون العلائل * و أحيته ألحاظ الحسان القواتل و در مديحه گويد : و ما عاب راج راحة ابن محمّد * بأن خلقت بعد الغيوث الهواطل . . . بقيت نصير الدين في ظلّ دولة * و جدّ لأقصى كلّ ما رمت نائل . . . و أفكرت في حصن تمنّع مشكل * وثيق له في الامتناع مشاكل فألقيت ذا من فوق أقود شامخ * و أعليت ذا من قعر أخضر هائل . . . و لمّا عصى حصن الجلالى « 1 » ربّه * و آوى من الاعداء أهل الغوائل . . .

--> ( 1 ) - يعنى « شاهدز » از بناهاى جلال الدوله ملكشاه .